Leden aan het woord

Het zingen van de nummers alleen is al heerlijk. Maar daarnaast is er de Boodschap. Er zijn nummers waarmee we de blijdschap van het geloven proberen uit te stralen. Bij andere nummers hoor je dat God om ons geeft.

In Lexmond, waar ik vandaan kom, zongen we met een aantal jongelui (al heel lang geleden dus) met Kerstmis in de kerk. Zo ontstond het idee om een jeugdkoor op te richten en ik zong daar in mee totdat ik na ons trouwen in Nieuwendijk kwam wonen. Shalôm was net opgericht en bij de sopranen was op dat moment een ledenstop. In 1978 ben ik lid geworden en ik heb in de loop der jaren heel wat ups en downs binnen het koor meegemaakt. Altijd probeerde ik positief te blijven en niet overal wat achter te zoeken, als het een tijdje wat minder ging. Zo is het inmiddels 20 jaar later geworden en ook nu is de maandagavond écht mijn avond! Toen de kinderen nog klein waren zorgde mijn man Ies er voor dat hij altijd thuis was, zodat ik naar Shalôm kon.
Heerlijk om nu, als oma, weer te oefenen met een fantastische en enthousiaste dirigent. Super!, het is iedere maandag weer genieten.
Ik vind het heerlijk om te zingen en om zo Gods Woord uit te dragen!

In een nare periode, waarin het niet goed met me ging, herinnerde ik me de uitnodiging, die ik al veel eerder van een koorlid had ontvangen, om bij Shalôm te komen zingen. Ik belde haar om te vragen of ik een keer mee mocht. Een hele stap in een nare periode waarin ik ’s nachts niet sliep en alles me veel energie kostte.
Vanaf het eerste moment voelde ik me bij Shalôm op mijn gemak, voor zover dat toen kon. Het vergde veel van mijn energie, maar tegelijkertijd kreeg ik er nieuwe energie en vreugde voor terug, precies hetgeen wat ik toen nodig had. Langzamerhand ben ik zo weer opgeknapt en raakte veel meer ontspannen.
Nog steeds ga ik iedere maandag met veel plezier naar het koor. We zingen mooie, afwisselende liederen die mij erg aanspreken. In het begin zong ik graag een ballad als ‘A place called grace’. Nu zing ik heel graag vrolijke liederen, zoals ‘Sanctuary’.
Het leuke is dus dat ik eigenlijk helemaal niet op zoek was naar een koor, maar dat ik in een flits aan die uitnodiging dacht en daar alsnog op in ben gegaan. We mogen dus vooral doorgaan met mensen uitnodigen en al hebben  ze niet meteen interesse, wie weet herinneren ze het zich later nog eens.

Vroeger zong ik in Gorinchem wel eens mee met het gelegenheidskoor Gorkum Ontwaak. Na een tiental repetities werd er met Pasen in het Gasthuis en andere verzorgingstehuizen opgetreden of traden we op in de stad.
Het zingen vond ik toen al geweldig, maar met onregelmatige diensten in mijn werk en een gezin met kleine kinderen, viel dat verder niet te combineren.
Nu mijn kinderen groot zijn, kan het zingen wel en ik vind het heerlijk! Ik zing graag en vind het fijn om zo te getuigen van mijn geloof. Als een lied heel mooi klinkt, denk ik wel eens, hoe zal dat straks zijn als we met duizenden mogen zingen in de Hemel zonder noten en met een geweldig orkest; dat zal pas echt zingen zijn!
Shalôm vind ik heel leuk. Een leuke groep die zonder gezeur met elkaar omgaat. Blij dat ik met mijn collega Nelma ben meegegaan toen ze mij dat vroeg.
Ik hoop nog heel veel jaren mee te doen en zie uit naar de concerten die we regelmatig geven.

Vanaf mijn veertiende leeftijd zing ik al. Eerst in Friesland, waar ik geboren ben. Later bij Jedaja waar mijn man, destijds vriend, ook zong. Toen ons nu tweeënhalfjarige dochtertje geboren werd, zorgde zij voor voedingsproblemen. Hierdoor moest ik stoppen met koorzang. Maar het bleef kriebelen, dus vandaar dat ik, toen het weer kon, een koor heb gezocht om in mee te zingen.
Mijn indruk is dat het bij Shalôm goed georganiseerd is. Wat strakker dan ik gewend was en dat vind ik wel prima.
Wat het zingen zelf betreft: ik zing eindelijk de gospelliederen waar ik zo van houd! De solisten vind ik ook erg goed, waarvoor mijn complimenten!
Het is voor mij nog wel een beetje wennen omdat ik nog weinig mensen ken. Maar ik kan wel zeggen dat ik het bij Shalôm naar mijn zin heb. Ik heb doordeweeks weer gospelliedjes in mijn hoofd zitten… Beter kan niet, toch?
Wel vind ik het jammer dat er maar weinig leden van mijn leeftijd (29 jaar) op het koor zitten. Maar daar kan ik misschien zelf wat aan doen!

Dat zingt goed! Want het is prettig bij een koorpartij te zitten, waarin jezelf het fijnste zingt en dat is in mijn geval bij de tenoren. En tussen al die mannen is het best gezellig, hoor! Alhoewel, dat kun je misschien beter aan hen zelf vragen, want misschien denken zij daar wel anders over.
Ook help ik bij uitvoeringen in kerkdiensten mee met de opbouw van het geluid, waardoor je nog meer een band met elkaar opbouwt. Ik heb het daarom echt naar mijn zin bij Shalôm. En zingend het evangelie verkondigen ervaar ik als een werkelijke zegen!

Bijzonder eigenlijk hoe jong en oud in ons koor zo goed samengaan. Juist doordat er voor jong en oud plaats is, heb je ook met alle leeftijden contact. Het bindende in ons koor is het samen met plezier zingen en daarbij vervagen alle leeftijden!

Het is best een beetje eng, maar daarnaast ook wel een uitdaging en een soort van overwinning als je voor zoveel mensen mag zingen. Goed voor je zelfvertrouwen en je leert omgaan met spanningen. Tegelijkertijd is het natuurlijk ontzettend leuk om voor anderen te zingen en over te brengen dat je er veel plezier in hebt!

Maandagavond: kooravond! Er moet wel het een en ander geregeld en afgestemd worden, want kwart voor acht moeten we toch echt vertrekken om op tijd in Nieuwendijk aanwezig te zijn. Zeker omdat we onderweg ook nog even koorlid Hans oppikken. Gelukkig lukt dat meestal wel en kunnen we samen uiteindelijk op tijd vertrekken. Echt een avond ontspanning voor ons samen. Heerlijk een avond zingen en op die manier ook wat uitdragen. Iets wat zeker geldt bij een optreden.
Bij een optreden komt er heel wat meer bij kijken, dan bij een reguliere kooravond. De week voorafgaand aan het optreden, informeren we allereerst hoe laat we in de kerk terecht kunnen. Want anderhalf uur technische voorbereiding voor een optreden is toch wel nodig. Begrijp je daarom waarom we doorgaans een ‘hekel’ hebben aan een (vroege) morgendienst?
Daarna stemmen we af wie deze keer de kar met materialen aan de trekhaak van zijn auto koppelt. Wie bouwt er mee op? We hebben een vast ploegje sjouwers: de harde kern bestaat uit Ruben, Jan, Henk, Eveline, Herbert en als het past  Dick.

Vanaf de loods waar de kar staat vertrekken we. Meestal staat Henk al te wachten met de piano, wanneer wij op de plek van bestemming aankomen. Daarna volgt eerst inspectie van de ruimte. Een heel belangrijke vraag daarbij is of we de bankjes waarop de koorleden staan, nodig hebben. Passen ze wel en zoja in hoeveel rijen?  Als die vraag beantwoord is, kunnen de spullen uit de kar, de ruimte in. Er wordt eerst gezocht naar een tafel voor het mengpaneel. Dan opbouwen maar!
De helft van de ploeg houdt zich bezig met de bankjes en de andere helft met het geluid, dat op twee karren naar binnen wordt gerold. Dan het opzetten van de standaards voor de microfoons, waarop de microfoons kunnen en de kabels eraan. Vervolgens wordende kabels netjes naar de multikabel geleid, zodat we onze nek er niet over breken.
Inmiddels zijn ook de boxen geplaatst en gaan we op zoek naar een schone voeding, waarop alle apparatuur aangesloten kan worden. Alles op één groep, want dat veroorzaakt de minste storing.
Als alles staat, dan begint Ruben met het inregelen. Eerst de piano en daarna testen we de microfoons en bepalen we het geluidsniveau. Soms gaat dat in één keer goed. Soms toch een brom, een losse kabel of verkeerd contact. Tja, de spullen slijten toch wel hoor. Maar we zijn blij dat we zulke goede spullen hebben die ons in staat stellen ook technisch verantwoord onze zang te laten horen.
Als dit alles uiteindelijk achter de rug is, bedanken we de koster die doorgaans nog wat te drinken heeft en gaan huiswaarts. Of zoals bij een morgendienst; we mengen ons met de overige zingende Shalômers om ons voor te bereiden op de dienst.
Gelukkig staat vanaf dat moment Ruben achter de knoppen. Zo kunnen wij ons concentreren op het inzingen en zorgt Ruben voor eventuele verplaatsing van b.v. microfoons en het instellen van het geluidsniveau. We willen tenslotte tijdens de dienst goed hoor- en verstaanbaar zijn.
Het afbreken gaat doorgaans wat sneller dat het opbouwen, omdat er veel helpende handen worden toegestoken. Dan staan we in een mum van tijd met de spullen buiten, gereed om in te laden.
Al met al neemt het op- en afbouwen best wat tijd in beslag. Maar dat doen we graag met elkaar als ploegje. Ook op deze manier meehelpend om evangelisatie door onze zang mogelijk te maken.

Het lijkt zo gemakkelijk om alt te zingen, maar het is best lastig omdat de partij vaak afwijkt van de melodielijn. Maar meteen is er de uitdaging om daar iets moois van te maken. Iets moois dat aansluit bij de enthousiaste sopraanpartij. En dat is erg leuk om te doen!

Klinkt het vals? Is het onzuiver? Op het juiste moment ingezet? Hebben we wel geluisterd naar de dirigent?
Veel vragen die leven bij de koorleden, maar niet bij mij. Geluid is voor mij heel anders. Is het geluid in balans?; overheersen de instrumenten niet ten opzichte van de zang?
Wanneer u als aanhoorder vindt dat het geluid niet goed klinkt, dan moet u daarover klagen bij mij: de geluidsman van het gospelkoor Shalom.
Als u aanwezig bent bij een optreden in een kerkdienst of tijdens een concertavond, dan heeft u vast geen idee van wat er vooraf allemaal heeft plaatsgevonden voordat het koor zover is.
Opbouwen, soundchecken, misschien wel een storing oplossen; het gebeurt allemaal vanaf zo’n twee uur voor aanvang. Na de dienst nog afbreken. Al met al ben je dan toch 4,5 tot 5 uur onderweg.
Wat mij hierbij drijft, is simpel: ik hoop met mijn inbreng mee te delen in de verspreiding van het evangelie! Naast Shalôm verzorg ik met vrienden regelmatig licht en geluid bij andere avonden van koren en bands. Allemaal met hetzelfde doel! En dat is erg leuk om te doen! Zeker ook bij Shalôm, want met leuke mensen en goede bandleden kun je echt een stukje muziek neerzetten. Wat mij betreft mag het dan ook echt lekker swingen en ‘vol’ klinken. Geloven is niet saai, geloven en bijvoorbeeld doen wat ik doe binnen Shalôm, is juist een toffe besteding van tijd! Enthousiast stort ik me dan ook in deze hobby. Als God erbij is, kan het toch niet anders zijn dan feest! Het muzieknummer ‘Shackles’ is momenteel wel een favoriet nummer. Swingend en muzikaal echt tof om te horen. Ook de gevoelige nummers zijn fijn om te horen. Kortom; Ruben verzorgt het geluid bij Shalôm met veel plezier!

Sinds maart 1985 ben ik lid van Shalôm. De tijd waarin Ton van Helden dirigent was. Ik was 15 jaar en ik vond het heerlijk om te zingen. We zongen Engels- en Nederlandstalig. Het eerste lustrum wat ik meemaakte was het 10-jarig jubileum en meteen het afscheid van Ton. Wat me het meest van die tijd is bijgebleven, is dat Ton aandacht voor je had. Ook na zijn vertrek bleef Ton betrokken door regelmatig even bij een repetitie of optreden te komen luisteren.
Daarna kwam Jan Hoeke, de trompettist uit de band. Hij is echt met ons verder gegaan om er zoveel mogelijk uit te halen. Het repertoire werd beperkt tot enkel Engelstalig. Met Jan hebben we heel veel leuke dingen gedaan; uitstapjes om ergens te gaan zingen, Cd-opname met overnachting in een hotel, leuke concerten. Voor het 25-jarig jubileum kwamen er muzieknummers met daarin solopartijen. Dit was echt een nieuwe uitdaging, waar we hard aan werkten.
Daarna is het koor gedurende vijf jaren in handen geweest van Hans Veldhuizen, die opgevolgd werd door Henk den Hollander als dirigent. Van allebei heb ik ook weer wat opgestoken.
Nu is Monica de Geus vanaf het seizoen 2006-2007 dirigent. Zij staat voor ons koor en laat ons met plezier zingen. Ze is enthousiast, denkt overal in mee en is ook betrokken bij de koorleden. Je kunt bij haar terecht met vragen en opmerkingen.
Ze zet zich voor een volle 100 procent in voor ons koor, daarmee geeft ze me het vertrouwen en het plezier om te zingen.
Ik hoop dat Shalôm nog lang zo met Monica door mag gaan, om te zingen voor de God die ons de vrede brengt.

Er zijn inderdaad genoeg koren in Gorinchem, maar weinig gospelkoren. Eerder had ik al op een Christelijk jongerenkoor in Werkendam gezeten, dus ik was gewend een eindje te rijden voor een repetitie. Daarbij vind ik het fijn om in een gospelkoor te zingen, omdat je een boodschap uitdraagt. Dit voelt toch anders dan het zingen van algemene liedjes.

Zelf ben ik al heel lang lid van Shalôm en altijd heb ik de boot afgehouden als men op zoek was naar nieuwe bestuursleden. Niets voor mij dacht ik dan. Nu ik inmiddels een paar jaar deel uitmaak van het bestuur, kan ik niet anders zeggen dan dat ik het een prettige ervaring vind.
Als bestuurslid bekijk je het koor van een andere zijde en je gaat beseffen dat er meer bij komt kijken om het binnen het koor allemaal soepel te laten verlopen. Eigenlijk zou elk koorlid een keer in het bestuur moeten zitten.
Het onderlinge contact binnen het koor ervaar ikzelf als zeer meelevend. Voorzover mogelijk proberen we lief en leed met elkaar te delen. Zo proberen we een fijn koor in stand te houden!